قانون حق الارض و حق الماء طواحين اربابي واقعه در اراضي خالصه دولتي

از عايدات خالص طواحيني كه در اراضي اربابي واقع شده و با آب خالصه كار ميكند يكعشر بابت حق‌الماء دريافت ميشود.

از عايدات خلاص طواحيني كه در اراضي خالصه بنا شده و با آب اربابي گردش ميكند يك عشر بابت حق‌الارض دريافت ميشود.

از عايدات خالص طواحيني كه در اراضي خالصه بنا شده و با آب خالصه كار ميكند يكعشر بابت حق‌الارض و يكعشر بابت‌حق‌الماء دريافت ميشود.

در مواردي كه دولت مالك تمام آب يا اراضي طاحونه نباشد به نسبت سهميكه مالك است حق‌الارض و حق‌الماء مطابق مواد فوق‌ دريافت ميشود.

عايدات خالص عبارت است از كليّه عايدات طاحونه پس از وضع صدي چهل40% از بابت مخارج از هر قبيل.

مقصود از آب و زمين خالصه كه در مواد فوق ذكر شده است آب و زميني است كه در تصرف دولت باشد و خالصجات انتقالي را كه در‌حكم املاك اربابي است و همچنين طاحونه‌هائي را كه با آب نهرهاي اربابي منشقه از رودخانه‌ها كار ميكند شامل نميشود.

وزير ماليه مأمور اجراي اين قانون است.

اين قانون كه مشتمل بر 7 ماده است در جلسه 30 جوزاي 1301 شمسي بتصويب مجلس شوراي ملي رسيد.

رئيس مجلس شوراي ملي-مؤتمن الملك