نظر مشورتي 7/1403/136 مورخ 1403/06/20 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : با عنايت به مواد 1219 و 1220 قانون مدني و مواد 55 تا 73 قانون امور حسبي مصوب 1319؛ بويژه مفاد ماده 66 اين قانون و با در نظر گرفتن رأي وحدت رويه شماره 72 مورخ 1353/9/4 هيأت ديوان ‌عالي كشور، آيا اقدامات اشخاص ذي‌نفع؛ از جمله فرزندان و يا ورثه محجور (در صورت فوت محجور)، راجع به تقاضاي صدور حكم حجر اشخاص و نيز تجديدنظرخواهي ايشان نسبت به حكم صادره توسط دادگاه نخستين (نفياً يا اثباتاً) در مورد اخيرالذكر، صحيح و منطبق با مقررات قانوني است و يا آنكه در مورد اقدام اشخاص غير از اشخاص مذكور در ماده 66 قانون امور حسبي، بايد وفق مواد 84، 85، و 89 قانون آيين دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 اتخاذ تصميم شود؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : پرسش مطرح شده مبهم است؛ چنانچه مقصود آن است كه آيا شخص ذي‌نفع؛ از جمله ورثه متوفي كه اعلام حجر وي را درخواست كرده‌اند، مي‌توانند پس از اتخاذ تصميم، به استناد ماده 66 قانون امور حسبي مصوب 1319، از رأي صادره پژوهش بخواهند؛ از آنجا كه در چنين فرضي، درخواست‌كننده حجر وفق عمومات قانون آيين دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 در زمره طرفين دعواي حجر محسوب مي‌شود، حق پژوهش دارد.