از تاریخ ابلاغ این قانون، استادکاران و کارگران قالی و فرش دستباف بدون کارفرما و با کارفرما، شاغل در کارگاههای خانگی تکباف قالی و فرش و یا تحت پوشش تعاونیهای قالی و فرش و مجتمعهای کوچک و بزرگ مربوطه و همچنین شاغلان صنایع دستی خانگی و غیرآن در گروههای مصوب شناسه دار(کددار) صنایع دستی ایران که به صورت تمام وقت به مشاغل یادشده اشتغال دارند، تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی قرار میگیرند. بیست درصد (20%) سهم دولت و هفت درصد (7%) سهم بیمه شده خواهد بود. درصورت وجود کارفرما، با پرداخت سه درصد (3%) سهم کارفرما بیمه یادشده شامل بیمه بیکاری نیز خواهد بود.
۱ رأی مرتبط
تابلوبافان طرح پوستر، رنگرزان، پرداخت زنان دستی، چله کشان دستی ماهر و رفوگران ماهر و سایر شاغلان صنایع وابسته به تولید فرش و قالی مشمول این قانون میباشند.
کارگاههای خانگی موضوع این قانون، از کارگاههای موضوع ماده(4) قانون کار محسوب میشوند.
کارگاههای خانگی مذکور از تبصره ماده (98) قانون کار استثناء میشوند. اجازه کتبی قبلی مالک یا مستاجری که کارگاه را در محل استیجاری اداره میکند برای ورود بازرسان کافی است.
شاغلین خانگی و یا پاره وقت موضوع این قانون میتوانند از مزایا و تسهیلات مزبور بهره مند گردند.
سازمان آموزش فنی و حرفهای مکلف است مهارت فنی متقاضیان مشمول موضوع این قانون را بررسی نموده و کارت مهارت فنی صادر نماید. سازمان میتواند نسبت به آموزش متقاضیان مذکور اقدام کند.
صدور پروانه تولید برای کارگاههای خانگی که درمدت یک سال حداقل پنج و حداکثر بیست مترمربع در رج پنجاه و یا معادل آن در درشت باف و ریزباف توسط یک استادکار در شغل دائم و کارگر ساده و یا اعضاء خانواده اش بافته شود، بدون اخذ مجوز از شهرداری و اداره امور اقتصادی و دارایی و با رعایت سایر ضوابط بلامانع است.
هزینه اجراء این قانون در سال 1388 از محل اعتبار برنامه 30441 مذکور در بند(34) ماده واحده قانون بودجه سال 1388 کل کشور تامین میشود و در سالهای بعد، در صورت تامین اعتبار قابل اجراء خواهد بود.
مواد و اجزاء قوانین و مقررات دیگر که با این قانون مغایرت دارد، لغو میشود.
قانون فوق مشتمل بر چهار ماده و پنج تبصره درجلسه علنی روز یکشنبه مورخ هجدهم مردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 11/6/1388 به تایید شورای نگهبان رسید.
علی لاریجانی