« بازگشت به فهرست
تصويبنامه هيئت وزيران راجع به آئيننامه زناشوئي بانوان ايراني با تبعه بيگانه
متندار
تاریخ تصویب: 1319/09/13
مرجع تصویب: هيات وزيران
اطلاعات پایه
اطلاعات پایه هنوز دریافت نشده.
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
تصويبنامه هيئت وزيران راجع به آئيننامه زناشوئي بانوان ايراني با تبعه بيگانه مصوب 1319,09,13 با اصلاحات و الحاقات بعدي
هيئت وزيران در جلسه 13 آذر ماه 1319 بر طبق پيشنهاد شماره 92597 به تاريخ 18 آبان ماه 1319 وزارت كشور آئيننامه راجع بزناشوئي بانوان ايراني با تبعه بيگانه را به شرح زير تصويب نمودند:
آئين نامه زناشوئي بانوي ايراني با تبعه بيگانه
ماده اول
بوزارت كشور اجازه داده ميشود در حدود مقررات قانون ازدواج و مواد 1059 و 1060 قانون مدني پروانه زناشوئي بانوان ايراني را با تبعه بيگانه با رعايت مقررات اين آئيننامه صادر نمايد.
ماده دوم
پروانه زناشوئي در صورتي داده ميشود كه مرد تبعه بيگانه داراي شرايط زير باشد و صلاحيت زناشوئي را وزارت كشور تصديق نمايد: الف ـ داشتن مكنت كافي بطوريكه بتواند هزينه و نفقه زن را مطابق ماده 1107 قانون مدني تأمين نمايد. ب ـ نداشتن پيشينة بد و پيشينه محكوميت كيفري ج ـ مبتلا نبودن به بيماريهاي مسري. دـ نبودن منع قانوني براي زناشوئي با زن ايراني در كشور متبوع خود.
ماده سوم
براي اثبات شرايط بالا داوطلب زناشوئي بايد گواهي نامههاي زير را تهيه كرده و پيوست درخواست خود در ايران بفرمانداري محل اقامت و در خارجه به كنسول و يا مامور سياسي دولت شاهنشاهي تسليم نمايد. الف ـ گواهينامه بهداشتي طبق مقررات قانون ازدواج و آئيننامه آن. ب ـ گواهينامه از مرجع رسمي محلي خود يا مامور سياسي يا كنسولي دولت متبوع خود در ايران كه طبق قانون و مقررات آن كشور مانعي براي زناشوئي با زن ايراني نيست و در صورت وقوع زناشوئي آنرا ثبت كرده برسميت خواهند شناخت. ج ـ گواهي نامه از مرجع رسمي محلي خود يا مامور سياسي يا كنسولي دولت متبوع خود در ايران كه زن ديگري ندارد. د ـ گواهينامه نداشتن پيشينه بد و محكوميت كيفري از شهرباني ايران براي مدتي كه در ايران توقف داشته و از مرجع صلاحيتدار كشور خارجه كه مامورين كنسولي يا سياسي ايران يا مامورين كشور متبوع درخواست كننده در ايران گواهي كرده باشند براي مدتي كه در خارجه توقف داشته است. هـ ـ گواهينامه از مامور كنسولي يا سياسي دولت متبوع خود در ايران و يا از مامور كنسولي يا سياسي ايران در كشور متبوع خود كه استطاعت و مكنت كافي براي دادن هزينه و نفقه زن مطابق ماده 1107 قانون مدني دارد.
تبصره
مرد تبعه بيگانه بايد علاوه بر گواهينامههاي نامبرده تعهدنامه رسمي ثبتي طبق قانون محلي خود به پيوست درخواست زناشوئي بفرستد كه متعهد است كليه هزينه و نفقه زن و اولاد و هرگونه حق ديگري كه زن نسبت باو پيدا كند در صورت بدرفتاري يا ترك و يا طلاق تاديه نمايد.
تبصره (منسوخه 16ˏ11ˏ1338)منسوخه 1338/11/16
در مواردي كه تبعه بيگانه حائز كليه شرايط مقرر در ماده سوم آئيننامه زناشوئي بانوي ايراني با تبعه بيگانه نباشد ولي منافع بانوي ايراني ايجاب نمايد وزارت كشور ميتواند پروانه ازدواج صادر نمايد.
ماده چهارم
وزارت كشور ميتواند در موارد زير بدون ابراز گواهي نامه مذكور در بند ب ماده 3 اجازه زناشوئي با بانوي ايراني را بدهد: 1ـ اگر گرفتن گواهي نامه مذكور در بند ب ماده 2 براي مرد بيگانه مقدور نباشد. 2ـ اگر داوطلب زناشوئي مهاجر و يا پناهنده باشد كه بدون گذرنامه منظم و يا بدون رواديد مامورين سياسي ايران و يا مامورين رسمي كشور متبوع خود به ايران آمده باشد.
تبصره
در دو مورد بالا در صورتي اجازه داده ميشود كه اداره كل شهرباني از رفتار درخواستكننده رضايت داشته و صلاحيت اخلاقي او را گواهي نمايد.
ماده پنجم
درخواستكننده زناشوئي با بانوي ايراني بايد گواهي نامههاي نامبرده را تهيه نموده به پيوست درخواست خود و رونوشت شناسنامه زن و دو قطعه عكس از خود و دو قطعه عكس زن كه در زمان نزديك بدرخواست زناشوئي برداشته شده به گواهي شهرباني محل و يا مامورين كنسولي و يا سياسي ايران رسيده باشد در ايران بفرماندار محل و در خارجه بمامور سياسي و كنسولي ايران تسليم نمايد.
ماده ششم
فرمانداران و مامورين سياسي يا كنسولي ايران گواهينامهها و پيوستهاي درخواست را رسيدگي نموده در صورتيكه آنها را كافي دانستند و يا صلاحيت زناشوئي از لحاظ شخصيت و اخلاق و روحيات طرفين و اوضاع و احوال محلي موافقت داشته باشند ضمن فرستادن برگهاي نامبرده و عكسها بوزارت كشور موافقت خود را با اين زناشوئي و صدور پروانه اعلام دارند.
تبصره
مامورين سياسي يا كنسولي بايد مطابقت زناشوئي را با مقررات قانون ازدواج مصوب 23 مرداد 1310 و قانون مدني و آئيننامهها و دستورهاي مربوطه تصديق نمايند.
ماده هفتم
وزارت كشور در صورتيكه موافقت داشته باشد پروانه زناشوئي را صادر مينمايد پروانه زناشوئي چاپي بوده و اطلاعات زير در آن نوشته ميشود. عكس زن و مرد به پروانه چسبيده و بمهر وزارت كشور ميرسد: الف ـ نام و نام خانوادگي زن و مرد. تاريخ تولد. كار. محل اقامت فعلي. محل تولد. نام پدر هر يك. تابعيت مرد (در صورتيكه هر يك از مرد يا زن چند نام داشته باشند تمام آنها بايد در پروانه نوشته شود). ب ـ شماره شناسنامه زن و تاريخ محل صدور آن و شماره و تاريخ پروانه اقامت و گذرنامه مرد «در صورتيكه در خارجه باشند شماره و تاريخ و محل صدور شناسنامه هر دو نوشته ميشود».
تبصره
وزارت كشور ميتواند با موافقت وزارت امور خارجه به بعضي از نمايندگان سياسي يا كنسولي ايران در خارجه اختيار دهد كه طبق اين آئيننامه پروانه زناشوئي را مستقيما در محل صادر و تسليم درخواستكننده نماينده و پس از تسليم پروانه زناشوئي تمام پيشينه و برگهاي گواهي نامه را توسط وزارت امور خارجه بوزارت كشور بفرستند.
ماده هشتم
دفترخانههاي ثبت زناشوئي در ايران و نمايندگان شاهنشاهي در خارجه كه مامور ثبت زناشوئي هستند نميتوانند زناشوئي تبعه بيگانه را كه پروانه زناشوئي با بانوي ايراني را از وزارت كشور يا مامورين سياسي و يا كنسولي ايران كه داراي اختيار مذكور در فوق باشند در دست ندارد ثبت نمايند و كنسولگريها و مامورين سياسي ايران در خارجه بايد مراجع محلي عقد زناشوئي را در كشور محل ماموريت خود باين نكته متوجه سازند.
ماده نهم
اين آئيننامه بجاي تصويبنامهها و مقرراتي كه تاكنون دربارة زناشوئي تبعه بيگانه با بانوي ايراني صادر شده ميباشد و وزارتخانههاي دادگستري - خارجه و كشور هر يك در قسمت مربوطه بخود مامور اجراي اين آئيننامه هستند.
نسخهها (پردهٔ زمانی)
- 1319/09/13متن اولیه
- 1338/11/161338/11/16_مصوبه هيات وزيران راجع به ماده سوم آئيننامه زناشوئي...
- 1400/06/071400/06/07_تصويب نامه تنقيحي هيأت وزيران در موضوع زنان [تصويب نامه شماره 59961/ت5...