نظر مشورتي 7/1403/354 مورخ 1403/07/09 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : چنانچه دادگاه به درخواست زوج دستور موقت مبني بر ملاقات وي در روز يا ساعات مشخصي با فرزندان مشترك را صادر كند و سپس زوجه دادخواستي به خواسته صدور حكم به كاهش ساعات ملاقات به سبب سوء رفتار زوج تقديم كند، تكليف دادگاه چيست؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : هر چند دستور موقت موضوع قانون آيين دادرسي دادگاه‌هاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 يك دستور قضايي صرف نيست كه در هر حال قابل عدول باشد و موارد اعتراض، الغاء و يا رفع اثر از آن تابع مقرات اين قانون؛ از جمله مواد 321، 322 و 325 قانون است؛ اما دستور موقتي كه در حدود ماده 7 قانون حمايت خانواده مصوب 1391 صادر مي‌شود، نهاد خاصي است كه داراي ويژگي‌هايي چون عدم نياز به تأييد رئيس حوزه قضايي و عدم نياز به سپردن تأمين است و دادگاه با لحاظ اطلاق ماده 45 اين قانون و با رعايت مصلحت طفل و نوجوان در اين خصوص اتخاذ تصميم مي‌كند؛ لذا با لحاظ ماده 8 قانون حمايت خانواده مصوب 1391، مشمول الزامات و احكام مندرج در قانون آيين دادرسي يادشده؛ از حيث اعتراض، لغو و يا رفع اثر از آن نيست و بر اين اساس، در فرض سؤال كه مادر در خصوص دستور موقت صادره مبني بر ملاقات پدر با فرزند، كاهش ساعت ملاقات به لحاظ سوء رفتار پدر را خواستار شده است، عدول از دستور موقت صادره و يا تغيير در مفاد آن از سوي دادگاه امكانپذير است.