قوانین — بایگانی محلی مرورگر آفلاین دادهٔ دریافت‌شده از qavanin.ir
« بازگشت به فهرست

قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت هندوستان

متن‌دار
تاریخ تصویب: 1330/03/14
مرجع تصویب: مجلس شوراي ملي
مشاهدهٔ اصل سند در qavanin.ir ↗

اطلاعات پایه

اطلاعات پایه هنوز دریافت نشده.

متن قانون

راهنمای رنگ‌بندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت هندوستان ‌ مصوب 1330,03,14 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
عهدنامه مودت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت هندوستان كه در تاريخ 24 اسفند ماه 1328 بامضاء رسيده و مشتمل بر يك‌مقدمه و پنج ماده ميباشد تصويب مي‌گردد و بدولت اجازه داده ميشود نسخ صحه شده آنرا مبادله نمايد. ‌
اين قانون كه مشتمل بر يك ماده و متن عهدنامه ضميمه است در جلسه 3 ‌شنبه چهاردهم خرداد ماه يكهزار و سيصد و سي بتصويب مجلس‌ شورايملي رسيد. ‌
رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت
متن عهدنامه مودت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت هندوستان ‌اعليحضرت همايون شاهنشاه ايران ‌و ‌رئيس جمهور هندوستان ‌با توجه بعلائق ديرينه كه قرنها بين دو كشور موجود بوده و احتياج متقابل بهمكاري براي توسعه و تقويت اين علائق و اينكه طرفين مايل به برقراري‌صلح بين دو كشور بمنظور تأمين مصالح مشترك دو ملت و ترقي و تعالي دو كشور هستند تمايل خود را براي انعقاد عهدنامه مودت ابراز و نمايندگان ‌تام‌الاختيار خود را بشرح زير تعيين نمودند: ‌اعليحضرت همايون شاهنشاهي ايران ‌جناب آقاي دكتر عليقلي اردلان كفيل وزارت امور خارجه. ‌رئيس جمهور هندوستان جناب آقاي سيد علي ظهير سفيركبير فوق‌العاده و نماينده تام‌الاختيار. ‌نمايندگان بالا پس از ارائه و مبادله اختيارنامه خود كه صحيح و معتبر بود با مراتب زير موافقت نمودند: ‌
ماده 1
صلح و دوستي دائمي بين دو دولت ايران و هندوستان برقرار و هر دو دولت اين صلح و دوستي را بين اتباع خود توسعه داده و تحكيم خواهند‌ نمود. ‌
ماده 2
طرفين متعاهدين معظمين موافقت دارند كه نمايندگان سياسي در پايتخت هاي دو كشور و نمايندگان كنسولي لازم در جاهائي كه مورد توافق دو‌طرف باشد تعيين نمايند و هر يك از طرفين امتيازات و مصونيت هائي كه طبق حقوق بين‌المللي مقرر است بنمايندگان طرف ديگر اعطاء خواهند نمود ‌بطوري كه هيچكدام از دو طرف نمايندگان سياسي و كنسولي طرف ديگر را از حقوق و امتيازات مخصوصي كه بنمايندگان سياسي و كنسولي مشابه‌هر كشور ديگري اعطاء مي‌شود محروم نخواهند كرد. ‌
ماده 3
طرفين متعاهدين معظمين موافقت مي‌نمايند كه مسائل مربوط بامور بازرگاني - گمركي - كشتيراني - هواپيمائي و روابط فرهنگي و‌همچنين مسائل ذيل را: ‌الف - استرداد مجرمين. ب - معاضدت قضائي بين دو كشور. ج - شرايط اقامت و توقف اتباع هر يك از طرفين در قلمرو طرف ديگر بر طبق موافقتنامه‌هاي مخصوصي كه بين طرفين منعقد خواهد شد تنظيم ‌نمايند. ‌
ماده 4
طرفين متعاهدين معظمين موافقت مي‌نمايند كه كليه اختلافات بين خود را از هر نوع كه باشد از مجراي عادي سياسي با حكميت و يا از‌طريق مسالمت‌آميز ديگري كه بنظر آنها مناسب تر باشد حل نمايند. ‌
ماده 5
1 - اين عهدنامه بتصويب مقامات مقننه دو كشور خواهد رسيد و مبادله اسناد مصوب هر چه زودتر در تهران صورت خواهد گرفت. 2 - اين عهدنامه پانزده روز پس از مبادله اسناد مصوبه بموقع اجرا گذارده خواهد شد. ‌با تأييد مراتب بالا نمايندگان تام‌الاختيار فوق‌الذكر اين عهدنامه را كه بدو زبان فارسي و انگليسي تنظيم گرديده و هر دو متن متساوياً معتبر هستند‌ امضاء و بمهر خود ممهور نمودند. اين عهدنامه در تاريخ 24 اسفند ماه 1328 شمسي هجري مطابق با 15 مارس 1950 در دو نسخه در تهران تنظيم‌گرديد. از طرف اعليحضرت همايون شاهنشاهي ايران از طرف رئيس جمهور هندوستان ‌متن عهدنامه فوق ضميمه قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت بين دولت شاهنشاهي ايران و دولت هندوستان بوده و صحيح است. ‌رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت
قانون بالا در جلسه 27 خورداد ماه 1329 بتصويب مجلس سنا رسيده است.