نظر مشورتي 7/93/0125 مورخ 1393/01/31 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

سؤال 1- آيا مقصود از حكم طلاق گواهي عدم امكان سازش مي­باشد يا حكم طلاق كه دادگاه با درخواست زوجه به جهت جرح وعسر صادر مي­نمايد؟ و اگر صرفا مقصود حكم طلاق است كه موضوع اجراي آن با توجه مفاد ماده 33 منتفي است و اساسا قابل اجرا نيست؟ در اين عبارت لغو به نظر مي­رسد. 2- درمواردي كه زوجه به علت تحقق يكي ازشرايط مندرج درسند ازدواج تقاضاي صدورحكم طلاق يا گواهي عدم امكان سازش مي­نمايد بيان فرمائيد پس از اينكه دادگاه تحقق شراط را احراز نمود آيا بايد گواهي عدم امكان سازش صادر نمايد يا حكم به طلاق بدهد؟( توضيح اينكه در اين پرونده خواهان زوجه است وخوانده زوج وخواسته نيز في­الواقع الزام خوانده به حضور در دفتر رسمي ازدواج وطلاق وثبت واقعه طلاق مي­باشد واصول دادرسي حكم مي­كند كه نهايتا خوانده محكوم به امر مي­گردد ازطرف ديگربا تحقق شرط في­الواقع زوجه به وكالت اززوج درجهت اعمال حق طلاق برآمده است بيان فرماييد تصميم صحيح چيست؟ صدورگواهي عدم امكان سازش يا صدورحكم طلاق ؟ نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه 1- منظور از «حكم طلاق» مذكور درماده 33 قانون حمايت خانواده مصوب 1/12/91 با توجه به مواد 26 و 33 و 34 اين قانون حكم الزام زوج به طلاق است و شامل گواهي عدم امكان سازش نمي شود زيرا قانون گذار در ماده 26 و ساير مواد، هيچ گاه به گواهي مزبور، «حكم طلاق» اطلاق نكرده است. و در ماده 34 مبداء مدت اعتبار گواهي عدم امكان سازش را تاريخ ابلاغ رأي قطعي يا قطعي شدن رأي دانسته ولي در ماده 33 مبداء مدت اعتبار حكم طلاق را، از تاريخ ابلاغ رأي فرجامي يا انقضاء مهلت فرجام خواهي قرار داده است. 2- در مواردي كه زوجه به استناد تحقق شرايط اعمال وكالت، متقاضي طلاق است موضوع متفاوت از موارد صدور حكم طلاق است و دادگاه علاوه بر احراز شرايط اعمال وكالت، مبادرت به صدور گواهي عدم امكان سازش نيز مي نمايد./الف