« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/1402/786 مورخ 1402/11/16 اداره كل حقوقي قوهقضائيه در خصوص اينكه ربايش در ماده 621 قانون مجازات اسلامي به معناي جابجايي فيزيكي افراد بدون رضايت آنها است. وجود روابط سببي يا نسبي بين رباينده و ربودهشده مانع تحقق جرم نيست.
متندار
تاریخ تصویب: 1402/11/16
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1402/11/16 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
استعلام : مطابق ماده 621 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات مصوب 1375) بزه آدمربايي جرم و قابل مجازات اعلام شده است. حال سؤال اينجاست كه در روابط بين زن و شوهر در صورت وجود شرايط قانوني، تحقق چنين بزهي امكانپذير است؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : منظور از ربايش در ماده 621 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) جابجايي فيزيكي اشخاص با قصد ربودن و بدون ميل و رضايت آنهاست؛ به نحوي كه عرفاً عنوان «ربودن» صدق كند و با توجه به واژه «هركس» در صدر ماده يادشده، مرتكب جرم خصوصيتي ندارد؛ بنابراين وجود روابط سببي يا نسبي ميان رباينده و ربودهشده، اصولاً مانع تحقق اين جرم نيست.