« بازگشت به فهرست
مصوبه چهارمين جلسه شوراي عالي آموزش در خصوص سياستهاي كلان نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي
متندار
تاریخ تصویب: 1400/03/11
مرجع تصویب: شوراي عالي آموزش و تربيت فني،حرفه اي و مهارتي
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | ندارد |
|---|
| نوع قانون | مقرره |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | معاون اول رئيس جمهور و رئيس شوراي عالي آموزش و تربيت فني و حرفه اي و مهارتي |
|---|
| مرجع تصويب | شوراي عالي آموزش و تربيت فني،حرفه اي و مهارتي |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1400/03/11 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | 1400/04/02 |
|---|
| شماره ابلاغ | 35932 |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | 0000/00/00 |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | ندارد |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
مصوبه چهارمين جلسه شوراي عالي آموزش در خصوص سياستهاي كلان نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي مصوب 1400,03,11 با اصلاحات و الحاقات بعدي
بدينوسيله « سياست هاي كلان نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي » كه در چهارمين جلسه شوراي عالي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي مورخ 1400/3/11 به تصويب رسيده است، به استناد بند (۱۰) ماده (۱) آيين نامه نحوه تشكيل و اداره جلسات شوراي مذكور به شرح پيوست جهت اجرا ابلاغ مي شود در اين خصوص دبيرخانه موظف است:
۱
ابزار لازم براي پايش و ارزيابي سياست هاي كلان نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي را پيش بيني نموده و گزارش عملكرد سالانه را در شورا ارائه دهد.
۲
تغييرات لازم در رويكردها و برنامه هاي عملياتي آموزش هاي مهارتي متناسب با سياست هاي كلان از دستگاه هاي ذيربط را پيگيري و به شورا ارائه نمايد.
۳
آسيب شناسي وضعيت كنوني و آتي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با همكااري دستگاه هاي مرتبط را تهيه و به شورا گزارش نمايد.
اسحاق جهانگيري معاون اول رييس جمهور و رييس شوراي عالي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي
بسمه تعالي سياست هاي كلان نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي
1 . ارتقاي جايگاه و منزلت آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي در جامعه و در نظام آموزش عمومي و تخصصي به عنوان يكي از مولفه هاي اصلي پيشبرد برنامه هاي توسعه اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي كشور
2 . نظام بخشي و ساماندهي به آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي كشور براي تربيت و توسعه منابع انساني ماهر، متخصص و كارآمد با تأكيد بر نيازهاي جامعه و بازار كار (فعلي و آتي) در جهت ايجاد اشتغال مولد و پايدار براي كليه گروه هاي مختلف حرفه اي و شغلي.
3 . متناسب سازي سهم آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي و ارتقا كيفيت نظام آموزشي براي افزايش توليد ثروت ملي، كاهش فقر و تحقق عدالت آموزشي در جامعه .
4 . تقاضا محور كردن آموزش هاي مهارتي براي افزايش توليد كالا و خدمات و بهره وري بنگاه هاي اقتصادي و پاسخگويي به تقاضاي نيروي انساني براي كار در كشورهاي خارجي .
5 . طراحي و بهبود نظام مديريت و راهبردي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با تأكيد بر
:
5/1 . استفاده از ظرفيت قانوني شوراي عالي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي در سياستگذاري و برنامه ريزي كلان، تنظيم گري، تضمين كيفيت و نظارت بر آموزش هاي تربيت فني، حرفه اي و مهارتي .
5/2 . تنظيم نقش و اختيارات ارائه دهندگان آموزش هاي مهارتي ملي و منطقه اي در گروه هاي مختلف شغلي و حرفه اي با حكمراني مشاركتي و چند سطحي در تحقق اهداف و مأموريت ها.
5/3 . تقويت جايگاه و مشاركت بخش خصوصي، تعاوني، نهادها و تشكل هاي حرفه اي، خانواده، رسانه ها و ساير ذينفعان در آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي .
5/4 . استفاده بهينه از ظرفيت هاي نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي براي تحقق اهداف و سياست هاي كلي نظام در ساير بخش ها با تأكيد بر اشتغال زايي، الگوي جمعيت، اصلاح الگوي مصرف و اقتصاد مقاومتي .
5/5 تقويت نظارت عاليه شورا بر تدوين و تنقيح لوايح و مقررات در چارچوب قانون نظام جامع آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي جهت اجرايي شدن سياست هاي كلان در اين نظام.
5/6 . حمايت و پشتيباني از ابتكارات و نوآوري ها در حوزه آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي .
6 . طراحي و استقرار چارچوب و نظام صلاحيت حرفه اي با تأكيد بر
:
6/1 توجه همزمان و متعادل به شايستگي هاي حرفه اي، توسعه حرفه اي و صلاحيت هاي حرفه اي.
6/2 . فراهم آوردن زمينه توسعه حرفه اي در چهارچوب صلاحيت حرفه اي ملي تا سطوح بالا.
6/3 سنجش صلاحيت هاي حرفه اي و اعطاي گواهينامه ها در سطح ملي با قابليت انطباق با سطوح بين المللي .
6/4 فراهم آوردن سنجش يادگيري مادام العمر در حرف و مشاغل گوناگون.
6/5 ارتباط دهي شايستگي ها و صلاحيت حرفه اي در حرف و مشاغل گوناگون مورد نياز كشور با نظام اشتغال، نظام پرداخت و دستمزد.
7 . بهبود و ارتقاي نظام برنامه ريزي آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با تاكيد بر
:
7/1 طراحي برنامه هاي آموزشي مهارتي مبتني بر شايستگي حرفه اي و تغييرات سريع و متنوع دنياي كار به منظور ارتباط منطقي بين آموزش هاي مهارتي و بازار كار.
7/2 كل نگري در برنامه هاي آموزش مهارتي از طريق كسب شايستگي هاي غير فني توامان با شايستگي هاي فني توسط مهارت جويان.
7/3 توليد و توسعه بسته هاي آموزشي و محتواي الكترونيكي و استفاده از ظرفيت هاي فضاي مجازي با بكارگيري ظرفيت هاي بخش خصوصي
7/4 تحول در شيوه هاي سنجش و ارزشيابي مهارت جويان براي شناسايي نقاط قوت و ضعف و همچنين اصلاح و بهبود موقعيت حرفه اي و شغلي .
7/5 لزوم رعايت موارد ايمني و بهداشت كار.
8. بهبود و ارتقاي نيروي انساني مورد نياز نظام آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با تأكيد بر
:
8/1 استقرار و ارتقاء كيفي و كمي نظام تربيت مربي و افزايش مستمر شايستگي ها و توانمندي هاي علمي، حرفه اي و اخلاقي نيروي انساني مورد نياز .
8/2 . استقرار نظام سنجش و ارزشيابي صلاحيت هاي حرفه اي ملي و رتبه بندي مربيان در سطوح مختلف صلاحيت حرفه اي.
8/3 جلب همكاري و مشاركت استادكاران بخش خصوصي و تعاوني .
9 . بهبود مستمر اجراي نظام آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با تأكيد بر
:
9/1 گسترش دامنه آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي براي كليه مهارت جويان.
9/2 جلب همكاري و مشاركت تشكل ها، بنگاه هاي اقتصادي بخش هاي دولتي، تعاوني و خصوصي در امر آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي براي استفاده از ظرفيت آنها و متنوع سازي محيط هاي يادگيري حرفه اي.
9/3 ارزيابي نقش آفرينان و هماهنگي مستمر ذينفعان نظام آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي در اجراي آموزش ها.
9/4 تربيت نيروي كار حرفه اي متناسب با نيازهاي ديگر كشورها و فراهم نمودن زيرساخت ها و گسترش همكاري و تعامل فعال و سازنده در حوزه آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي به صورت آموزش دولتي، غيردولتي، نيمه دولتي (تعاملي) و مشاركت منطقه اي و بين المللي به ويژه كشورهاي همسايه در قالب آموزش هاي حضوري (مستقيم)، نيمه حضوري و مجازي.
9/5 توسعه ساز و كارهاي حمايتي و تشويقي مناسب براي ذينفعان آموزش هاي مهارتي.
9/6 اولويت دهي به توسعه مهارت آموزي در مناطق كم برخوردار، گروه هاي آسيب پذير و افراد با نيازهاي ويژه .
10 . ارتقا جايگاه ارزيابي بيروني آموزش هاي مهارتي (توسط كارفرمايان)
با تأكيد بر :
10/1 . هماهنگي و ارتباط با نظام جامع اطلاعات بازار كار جهت ارتقاء اثربخشي.
10/2 تضمين كيفيت نظام آموزش بر اساس شاخص هاي ملي و منطقه اي و بين المللي.
10/3 توسعه پژوهش هاي كاربردي جهت تعيين نيازهاي آينده بازار كار و مهارت براي تربيت نيروي انساني كشور.
10/4 بكارگيري رويكرد متعادل به روش هاي علمي و ابتكاري در حل مسائل و پژوهش هاي مرتبط.
10/5 توليد فناوري هاي كوچك و متوسط آموزشي متناسب با اقتضائات مهارت آموزي.
11 . بهبود و ارتقاي تأمين منابع مالي، تجهيزات و زيرساخت هاي كالبدي نظام آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي با تأكيد بر :
11/1 تنظيم گري و متناسب سازي اعتبارات در ارائه بودجه مورد نياز آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي در بين دستگاه هاي ارائه دهنده آموزش در ارائه پيشنهاد براي درج در لوايح بودجه سنواتي با توجه نيازهاي فعلي و آتي جامعه و بازار كار و كارآفريني.
11/2 متنوع سازي و پايدارسازي منابع مالي آموزش و تربيت فني و حرفه اي از طريق ايجاد صندوق توسعه ملي مهارت، مشاركت خيزان، مشاركت تشكل ها، بنگاه هاي اقتصادي و افزايش سهم منابع دولتي .
11/3 .متناسب در برنامه پنجساله آموزش و تربيت فني و حرفه اي و مهارت آموزي در برنامه هاي پنج ساله توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران.
11/4 حمايت از به روزرساني فضا، تجهيزات و زيرساخت هاي كالبدي آموزش و تربيت فني و حرفه اي و مهارتي و استقاده حداكثري از منابع موجود با مشاركت ذي نفعان آموزش و تربيت فني و حرفه اي و مهارتي در بخش هاي دولتي، تعاوني و خصوصي در قالب سامانه جامع ملي .
11/5 توسعه آموزش هاي مهارتي مبتني بر فناوري هاي جديد و حمايت از توليد داخلي .
12 . ترويج و تقويت فرهنگ كار، توليد، كارآفريني، توسعه مهارت و استفاده از توليدات داخلي با الگوي اسلامي و ايراني و عامل تربيت با بهره گيري از نظام مديريتي، آموزشي و رسانه اي كشور.