قوانین جاری ›

قانون راجع به آزادی مشروط زندانیان


۱۴ بخش جاری۱ رأی و نظر مرتبط
تاریخ تصویب
۱۳۳۷/۱۲/۲۳
مرجع تصویب
مجلس شورای ملی-مجلس سنا
مرجع ابلاغ
نخست‌وزیر
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
4131
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۳۸/۰۱/۳۰
تاریخ اجرا
۱۳۳۸/۰۲/۱۰
آخرین وضعیت
اصلاحی 1343/12/27
شناسهٔ qavanin: 106806724644284203 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
ماده واحده هر کس که برای مرتبه اول بعلت ارتکاب جنحه یا جنایت بمجازات حبس محکوم شده و در مورد جنحه نصف (لااقل سه ماه‌حبس) و در مورد جنایت دو ثلث از مدت مجازات را گذرانده باشد ممکن است بحکم دادگاه صادرکننده دادنامه قطعی محکومیت در صورت وجود‌شرایط زیر از آزادی مشروط استفاده نماید. 1 ) هر گاه در مدت اجراء مجازات مستمرا حسن اخلاق نشان داده باشد. 2 ) هر گاه از اوضاع و احوال محکوم پیش‌بینی شود که پس از آزادی دیکر[دیگر] مرتکب جرمی نخواهد شد. 3 ) هر گاه تا آنجا که می‌توان از او انتظار داشت ضرر و زیانی که مورد حکم دادگاه یا مورد موافقت مدعی خصوصی واقع شده پرداخته باشد یا قرار‌پرداخت آن را بدهد
محکومین بحبس دائم پس از گذراندن دوازده سال حبس ممکنست از آزادی مشروط استفاده نمایند.
صدور حکم آزادی مشروط منوط است بپیشنهاد دادیار ناظر زندان و موافقت دادستان دادگاه صادرکننده حکم و در صورت نبودن دادیار به پیشنهاد دادستان در پیشنهاد مزبور باید وجود شرایط بالا تصریح شده باشد در این مورد نظریاتی که انجمن حمایت زندانیان بدهد مورد توجه دادیار دادستان قرار خواهد گرفت.
صدور حکم آزادی مشروط کسانی که طبق احکام قطعی دادگاه‌های نظامی محکومیت حاصل مینمایند منوط است به پیشنهاد دادستان دادگاه صادرکننده حکم محکومیت و موافقت دادستان ارتش و صدور حکم از دادگاه صادرکننده حکم قطعی - در صورتی که دادکاه[دادگاه] نظامی صادرکننده‌حکم قطعی منحل شده یا بشود صدور حکم آزادی مشروط منوط به پیشنهاد دادستان ارتش و صدور حکم از یکی از شعب دادگاه تجدید نظر سازمانی‌و دائمی دادرسی ارتش با رعایت مقررات اینقانون خواهد بود.
مدت آزادی مشروط اصولا شامل بقیه مدت مجازات خواهد بود ولی دادگاه می‌تواند مدت آن را تغییر دهد و در هر حال کمتر از یکسال و زیادتر از پنجسال نخواهد بود جز در مواردی که بقیه مدت کمتر از یکسال باشد که در آنصورت مدت آزادی مشروط معادل بقیه مدت حبس خواهد بود و در مورد حبس دائم مدت آزادی مشروط به پنجسال خواهد بود.
دادگاه صادرکننده حکم آزادی مشروط می‌تواند به پیشنهاد دادیار ناظر زندان و تقاضای دادستان برای مدت آزادی مشروط در ضمن حکم‌خود محدودیتهائی از قبیل اقامت در محل معین و خدمت در موسسات خیریه و یا صنعتی یا فلاحتی یا نزد کارفرمای معینی را مقرر بدارند.
چنانچه در مدت آزادی مشروط آراد[آزاد] شده مرتکب جنحه یا جنایت شود با وجود اخطار رسمی دادگاه صادرکننده حکم آزادی مشروط تکرار در نقض محدودیتهائی که طبق تبصره 4 مقرر گردیده بنماید و یا بهر طریق دیگری شایسته نبودن مشارالیه برای اعتمادی که باو شده است ثابت شود دادگاه به تقاضای دادستان مربوط حکم ببازگشت او بزندان برای اجراء بقیه مدت مجازات خواهد داد- مدتی که در آزادی مشروط گذشته جزء مدت محکومیت محسوب نخواهد شد.
هر گاه آزاد شده در تمام مدت آزادی مشروط مستمرا از خود حسن اخلاق و رفتار نشان دهد آزادی او قطعی خواهد شد و محکومین بحبس دائم پس از انقضاء مدت آزادی مشروط که زائد بر پنج سال نخواهد بود آزاد خواهند شد.
در مواردی مجازات حبس توام با غرامت باشد دادگاه وقتی که حکم آزادی مشروط را می‌دهد که محکوم‌علیه غرامت را پرداخته و یا قراری برای پرداخت آن بدادستان داده باشد.
وزارت دادگستری و وزارت جنک[جنگ] مامور اجرای این قانون می‌باشند
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و نه تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه شنبه بیست و سوم اسفند ماه یک هزار و سیصد و سی و‌هفت بتصویب مجلس شورایملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 1337.11.11 به تصویب مجلس سنا رسیده است